21 Ağustos 2010 Cumartesi

Yalnızım evde, kimse yok...

Karşımda deniz, üzerinde yakamoz, ay parlamaktaymış
Yanımızdaki gazinonun ışıkları ise yakamoza rakip ışıldıyormuş
Benimse ışıklar var göremediğim, yalnızım evde, kimse yok

Yanımızdaki gazinodan canlı müzik sesleri geliyormuş kulaklarımıza…
Susturmaya çalışıyormuş bağıra bağıra, dalgaların sesini edepsizce…
Benimse sesler var hiç duyamadığım, yalnızım evde, kimse yok.

Denizde gaz lambasıyla ağ atan küçük bir balıkçı teknesi varmış.
Lambası sönmek üzereymiş belli, balıklar çok gülüyormuş buna…
Benimse hiç gülemediğim şeyler var, yalnızım evde, kimse yok.

Arkadan koca çam ağaçlarının ve kozalakların kokusu duyuluyormuş.
Arada bir de şarkı söyleyen sevgili ateş böcekleri varmış sevinçle…
Benimse söyleyemediğim şarkılar var içimde, yalnızım evde, kimse yok.

Yanımda çok sevdiğim dostum oturup anlatıyormuş bana bunları…
Keyifle dinliyormuşum onu, dalıyormuşum ama belli belirsiz uzaklara…
Benim gidemediğim böyle bir yer var hayalimde, yalnızım evde, kimse yok.

Hiç yorum yok: