Elimde miydi sanıyorsun, senin gitmene izin vermem?
İstesem durduramaz mıydım seni, bırakır mıydım böyle?
Ama ben de biliyordum, gitmeliydin, hem de arkana bakmadan…
Zaten bakma da, üzülürsün, çünkü senden sonra bana bir haller oldu.
Seni öyle çabuk unuttum ki, sen bile şaşırırdın nasıl becerebildiğime…
Ondan sonra bir hovardalık aldı beni, bir vurdumduymazlık, sorma gitsin.
Yok sana inat değil asla, kendimden intikam alıyorum yalnızca…
Seninle boşa geçen zamanların intikamını alıyorum kendimden acımasızca…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder