1 Eylül 2009 Salı

İskelenin ışıkları yandı birer birer, boğazın üstünde kara bulutlar ortaya çıkınca,
Böyleydi gerçekte, bir taraf aydınlanırken, bir taraf ta sönerdi hayatım da…
Bir gemi ayrılırdı iskeleden, başka bir gemi usul usul yanaşırken rıhtıma,
Böyleydi sevgi de, biri girerdi hayatına, bir diğeri seni terk ederken anlamsızca…

Bulutlar çeşitli şekillerde geçit törenindeydiler, gökyüzünde hazırlanmış sahnede…
İnsanlar da geçerdi hayatından çeşit çeşit, yazmakta olduğun yaşam adlı eserde,
Bir gemi ayrıldı iskeleden, başka gemiler yanaşmaya çalışırken boşalan iskeleye,
Bense yetişmeye çalışırım her seferinde o ayrılmakta olan gemiye son demde…

Hiç yorum yok: