Denizi bilir misin aşkım, rüzgar olmadığında sakindir
O güzelim masmavi örtü göğün altında,
Denizi bilir misin peki aşkım, nasıl coşar,
Ufacık bir rüzgarda bile, göğe doğru…
Çeker nefesiyle onu kendine gökyüzü,
Dalgalar ulaşmak ister göğe, onu öpmek istercesine…
Mavi Gökyüzü sakindir, anlamazsın bile,
O güçlü nefesin ondan geldiğine…
Ve dalgaları kendine çektiğine…
Uzanır dalgalar o mavi huzur dolu gökyüzüne sarılmak,
Ve onu öpmek için…
Uzanır tüm gücüyle, çünkü bilir ki,
İki mavi asla kavuşmamıştır dünya tarihinde…

İster ki bir ilki yaşasınlar,
Olmayacak denen o üstün sevgiyi tatsınlar masallardaki..
Dalgalar sevgi doludur,
Anlamazsın bile o azgınlığın altındaki uysallığı
Ve sevgiye açlığı… Birleşir mi deniz ve gökyüzü?
Birleşir mi evrenin en özel iki mavisi, sence aşkım?
Tutar mı kollarında dalgalar gökyüzünü,
Öpebilir mi o beyaz bulutlar gibi yumuşak dudaklarından…
Hayal eder dalgalar, ister dalgalar,
Masallardaki gibi yaşansın aşkları, sonsuza dek…

Coşar, uzanır yukarıya,
Seslerini duyarsın dünyanın öbür ucundan dalgaların,
Seviyorum diye bağırırken…
Kulak versin herkes bu çığlıklara,
Dinlesinler ki öğrensinler gerçek sevgi nedir aşkım…
Gerçek sevgi, imkansızı istemektir aşkım,
Gerçek sevgi işte öyle coşmaktır ve işte öyle sarılmaktır.
Gerçek sevgi bağırmaktır bunu yaparken,
Umarsızca, sevgini tüm evrene…
Gerçek sevgi evrenin seni saygıyla dinlemesidir.
Tüm bunlar olurken ve sana yardım etmesidir.
Gerçek sevgi işte tam da benim seni böyle sevmemdir.
Tam da böyle aşkım…