Boğazı geceleri daha da seviyorum seyretmeyi,
Hayatın tam gerçeği gibi, sahnesini alıyor.
Yakıyor beyaz ışıklarını yavaş yavaş kıyılarında...
Gemiler gitmeye çalışıyor o karanlıkta, sularda...
Ve kaptan bağırıyor “iskele alabanda”...

Hepimiz birer gemi kaptanıyız bu hayatta...
Kimimiz kısa yol, kimimiz uzun yol bröveli...
Miçolar, tayfalar ve dillerimizde Vikinglerin bestesi,
Rotamız, yaşadığımız hayatımızın seyri,
Ve kaptan bağırıyor “tüm motorlar tam yol ileri”...

Ve bizler hayat boğazından geçerken,
Evler var bize rehberlik için ışıklarını yakan,
Yıldızlar var yön bulmamız için göğe yayılan,
Bir de elimizde pusula, dümene arkadaş,
Bu yolculukta, tüm ekip birbirine sırdaş...

Tüm bu karanlığın ötesinde, rotanın üzerinde,
Sevgili bekler çoğu zaman varacağın limanın üstünde,
Ya da sevgiyi bulma umudu limanın ötesinde,
Ama ne olursa olsun gemi yol almalı ileriye,
En üst rütbeli, göklerdeki kaptanın önderliğinde...